Meble

May 10th, 2007

Zainteresowanie meblami dawnymi przybrało w ciągu ostatnich dwóch stuleci rozmiary wcześniej niespotykane. O ile jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku gromadzenie reliktów meblarstwa historycznego oraz ich studio­wanie mogło być traktowane jako przejaw ekscentrycznych zachowań kolek­cjonerskich, o tyle w czasach obecnych wydaje się nam już czymś oczywi­stym. Podkreślając kulturowy wymiar tego zjawiska Peter Thomton jako pierwszy starał się podsumować najważniejsze etapy jego rozwoju1. Z perspektywy obecnej wiedzy o znaczeniu tradycji w życiu prywatnym i społecznym wydaje się, że pełniejsze zrozumienie fenomenu obecności mebli dawnych w kulturze nie jest możliwe bez ukazania jego związków z rozwojem kultu zabytków w XIX i XX wieku.
W tym kontekście tytułowe ujęcie mebli jako przedmiotów użytkowych i mebli jako zabytków stanowi swoiste podsumowanie długiej historii prze­mian statusu kulturowego tej grupy sprzętów. W odniesieniu do podtytułu niniejszej pracy ujęcie to nabiera dodatkowego znaczenia - meble zabytkowe mogą zachowywać jakąś część swojej użyteczności i ten właśnie aspekt rela­cji z człowiekiem jest uważany za główne źródło złożoności ich problematyki konserwatorskiej.
Takie podejście do problemu mebli dawnych i ich funkcjonowania jako przedmiotów zabytkowych wymaga zastanowienia się nad możliwościami wykorzystania propozycji metodologicznych wypracowanych przez teoretyków konserwacji zabytków. Niewątpliwie na plan pierwszy wysuwa się kwestia pojmowania samego przedmiotu ochrony i opieki konserwatorskiej.

Zobacz inne wspisy

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.